Monday, February 18, 2008

Another blogger game! Books this time.

One cannot say not to these. Again dear DustRoad (how can one not love this name?) invited me and five other fellow bloggers to play an utterly useless but funny game:

1. Grab the book closer to you.
2. Open the book at page 123 (if there is no page 123, grab the next book that has that many pages)
3. Find the fifth period (that is from one full stop to another if you have forgotten) of this page.
4. Post the next three periods, that is the 6th, 7th and 8th periods of the page.
5. Ask five more people to do the same.

The book nearest to me at any given time for the last months is this:

It is a collection of essays by exhibition professionals (curators etc) edited by Paula Marincola and published by Philadelphia Exhibitions Initiative.

So on to the game:

Of course, the agendas of assimilation versus difference become transparent with hindsight. Yet as Steyn also points out, this strategy was accepted by a people whose very survival depended on acceptance within a host community. She continues, " The Jews of Whitechapel, with all their diverse cultural identities, were invited to become spectators of a culture already complete, presented and represented to them and for them by their trustees."

This particular essay, titled Temple/White Cube/Laboratory was written by Iwona Blazwick and is about the Whitechapel Gallery in London.

So on for the invitations: I call for the esteemed collaboration of my friends: Indiktos, Natassaki, Ritsa, Meniek and Tzotza (who still has not finished her previous assingment!).


  1. Καλημέρα Στράτο μου!!!
    (ακόμα παγωμένα τα πάντα εδώ, ούτε σήμερα για δουλειά και σχολείο!)

    Ευχαριστώ για την πρόσκληση
    (γύρω μου, έχω περίπου 10 βιβλία - ποιο να διαλέξω?!?!?!?!?!!!)

    Φιλιά, θα το κάνω όσο πιο σύντομα μπορώ

  2. Η θεμελίωση του νεοφιλελευθερισμού στον Hayek βασίζεται σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή κριτική της κοινωνικής δικαιοσύνης, αποδεικνύοντας έτσι ότι παρολο που ο νεοφιλελευθερισμός και ο σοσιαλισμός της μαρξιστικής παράδοσης συγκρούονται, η συγκρουσή τους αυτή μοιάζει με σύγκρουση δύο αδελφών θεωριών. Ωστόσο ,ακόμη κι αν οι δύο θεωρίες συγγενεύουν ως προς ορισμένα σημεία, δεν παύουν να διαφοροποιούνται ως προς άλλα. Η κριτική της αξίωσης κοινωνικής δικαιοσύνης μας επιτρέπει να αντιληφθούμε τα σημεία όπου οι σκέψεις του Μαρξ και του Hayek συγκλίνουν, ενώ αλλού είναι διαμετρικά αντίθετες. Μπορούμε έτσι να προσδιορίσουμε ποιά στοιχεία οδηγούν στην αμφισβήτηση και από πολιτική σκοπιά, στην παράκαμψη της αξίωσης μιας δικαιότερης διανομής των προίόντων εργασίας. Αραγε μπορούμε να διακρίνουμε εξ αντιδιαστολής υπό ποιές προϋποθέσεις είναι δυνατόν σήμερα να επικαλεστούμε έλλογα αυτή την αξίωση ;

    Από το βιβλίο του Alain Renaut "Τί είναι δίκαιη πολιτική"!

  3. καλα αυτο ειναι ΕΥΚΟΛΟ!!!!
    πολυ πλακα εχει!!!

    teacher, l'll get down to doing to tonite!!!
    promice!!!!(or else i'll copy two hundred times 'θα ειμαι πιο συνεπης' μπας και γινει κατι γιατι δεν με βλεπω καλα διαφορετικα!!! proscrastination is my middly name!!!!! :))))

    μια ομορφη καλημερα στρατο μου!!!
    σε φιλω διπλα!!! (σε καλοπιανω!!! xixixixixi!!!!!)

  4. ωχ, την κάτσατε!!!!

  5. Μενιεκ μου γιατί βγάζεις τον εαυτούλη σου απ'έξω?

  6. Ρίτσα μου έπεσες στην περίπτωση... ατελείωτες οι περίοδοι!!!

  7. Μ'άρεσε πολύ το παιχνίδι!
    Δέχεστε στη παρέα καινούργιους????!
    η πόρτα μου ανοιχτή για επιθεώρηση!